HATIRALARLA GELEN RAMAZAN…

Kalabalık masaların kurulduğu, huzurun evlere misafir olduğu bir Ramazan ayı daha geldi. Sokakların iftara doğru sessizleştiği, evlerin içinde ise tabak kaşık seslerinin birbirine karıştığı o tanıdık telaş…

Günümüzde sessiz sokaklara, hızlı yaşamlara alışsak da evlerin içindeki o sıcaklık paha biçilemez bir huzur…

Oysa ki eski zamanlar da sokaklar da şimdinin tam tersine evlerin içi kadar neşeliydi.

Büyükler meddah hikâyeleri anlatır, panayıra benzeyen alanlarda pamuk şekerler, rengârenk macunlar sokaklara ayrı bir sevinç katardı. İftar sonrası bu neşe bir de çocukların yüreğine yayılırdı; kahkahalar, koşturmalar, Ramazan gecelerine karışan o masum heyecanlar…

Pide kuyruğunda bekleyen insanlar, top patladığında sofraya koşan çocuklar, komşularla paylaşılan tabaklar… O sıcak Ramazan akşamlarında kalabalık sofralar sadece yemek yenen yerler değil, hatıraların kurulduğu, kahkahaların birbirine karıştığı mekânlardı.

O zamanlar Ramazan çok daha kıymetliydi sanki. Çocukluğumuzdan anımsadığımız tatlar, annelerimizin “Sen oruç tutamazsın” dediğinde nasıl üzüldüğümüz… Sonra bize kıyamayıp “Tamam, tekne orucu tut o zaman” deyişleri ve içimizi dolduran o tarifsiz mutluluk… İftar sofralarındaki sabırlı bekleyiş hâlâ dün gibi aklımızda.

Şimdilerde sokaklar eskisi kadar neşeli olmasa da iftar saatinde kalbimize dolan huzur ve çocukluğumuzdaki Ramazan’ı hatırlatıyor ve içimiz sımsıcak oluyor.

Her iftar vaktinde o eski heyecanı, o aile sıcaklığını anımsamak insana iyi geliyor. Eminim ki o duygular, o masal gibi Ramazanlar ömür boyu bizimle kalacak.

Sağlıkla mutlu kalın dostlar…

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız

Tweetle

YORUMLAR (0)

YORUM EKLE

YORUM EKLE

---