: NUSH İLE USLANMAYANIN…

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

NUSH İLE USLANMAYANIN…

15 yıldır neredeyse aralıksız trafikte araç kullanıyorum. Bu süre içinde bir-iki kez radar uygulamasına takılarak “şeriatın kestiği parmak acımaz” nevinden ceza ödedim.
   Bu cezaların tamamı sürücülüğümün başladığı ilk beş yıla ait. Bu cezalar dışında, (Kırmızı ışık ihlali, hatalı sollama, kaza vb) trafik polislerinin ceza koçanlarına hamle etmesine yol açmadım.
   Övünerek anlattığım bir başka konu da asla ikinci sıraya park etmemiş olmamdır. Yeri geldiğinde şehir içinde iki üç tur atarak aracımı bırakabileceğim uygun bir yer aradım. Kimi zaman arabayla gelmiş olmanın manasız olduğu mesafeleri yürümek zorunda kaldım.
   Şikayet etmiyorum, ceza makbuzu koçanından uzak kalmanın bir bedeli olsa gerek.
   Hakimiyet Gazetesi’nin Devrim Bulvarına bakan penceresinden aşağı baktığımda ceza makbuzu ile akrabalığı aşikar olan, ikinci sıraya park etmiş çok sayıda araç görüyorum. Geçen gün Engelli Park yerlerini dolaştım. Sahilde ve Devrim bulvarında kontrol ettiğim üç noktada da engelsizlerin araçları vardı.
   Trafik ekiplerinin “İkinci sıraya park edenler araçlarını kaldırsın, cezai işlem uygulanacaktır” anonsunu duyduğumda, günde beş kez o ekiple beraber sürekli kaçındığım koçanın yoldan geçtiğini biliyorum.
   Doğrusu zaman zaman benim de içimden sürücülere öğüt vermek geçmiyor değil ama ekiplerin zaten günde beş kez bunu tekrarladığını hatırlayınca kendimi geriye çekme ihtiyacı duyuyorum.
   Aklıma da sürekli Ziya Paşa’nın unutulmaz beyti geliyor.
   “Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir,
   Tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir”
   Bu beyitteki anlayışı tasvip etmek elbette mümkün değil. Sonuçta bir hukuk devletinde suçun cezası nasıl belirlenmişse o uygulanmalıdır. Ne eksik, ne fazla…
   Süper ego düzleminde böyle düşünmeme rağmen, bu beytin aklımda dolanıp durması bilinçaltımın bana oynadığı bir oyun, korteksimin bilmediğim bir köşesinin şakası olsa gerek.
   Gelgelelim toplumumuzun büyük bölümünün düzen kurmayı olanaksız hale getiren tuhaf bir protest hareket içinde olduğu açık gibi görünüyor…
   Bir yol yapmaya çalışırsın, vatandaşlar istimlâk bedelini katlayabilmek için yıllar süren mahkeme süreçlerine başvurur. Kendisi olsa aynı uygulamayı yapacak olan muhalifler, yapılacak işin vatan ve millete nasıl zararlı olduğunu kanıtlamaya çalışır. Olay yine hukuk düzlemine taşınır.
   İcra yükümlülüğü olan kurumlar, bir işin önündeki fiziksel engellerden çok, o işten herkesten fazla yararlanacak olanların yol açtığı kısıtlamalarla iş görmeye çalışır.
   Aslında bu kısıtlamalara neden olanlarla, bende edebi çağrışımlar yapan (yukarıdaki Ziya Paşa’nın beyti) sürücülerin aynı kökenden geldiğini ve sayılarının toplam nüfus içinde oldukça büyük bir oran tuttuğunu düşünmekten, bunu Orta Asya’dan dörtnala gelip bir kısrak başı gibi Akdeniz’e uzanan bu memleketin bir gerçeği olarak kabul etmekten başka çaremiz de yok.
   Ceza yazılan vatandaşlarımız daima işinin kısa süreceğini, aracını bu nedenle bıraktığını, bu polislerin laftan anlamadığını ileri sürerler. Polis ne yapsın, nush (öğüt) verebilir ama ne tekdir edebilir, (azarlayabilir) ne de kötek atabilir. Onun elindeki tek güç de o ceza makbuzu koçanı…
   O zaman beyti şöyle değiştirelim mi acaba?
   “Nush ile uslanmayanın hakkı ceza makbuz koçanı!”

30.07.2009 15:10:23

Bu yazı 1115 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız