: BİR DAHA OLMASIN

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

BİR DAHA OLMASIN

Ergenekon adı verilen süreç ilerledikçe, kamuoyu gündeminde değişik platformlarda ön plana çıkan kişilerin birer ikişer gözaltına alındığını gözlemliyoruz.
   Davanın siyasi bir arka planı olmadığına ilişkin açıklamaların sayısı artık yok denecek kadar azaldı. Toplumsal barışı kurmak için başladığı savunulan bir hukuk sürecinin, zaman içinde hedeflediği sonuçların tersine işler duruma geldiği kanısı giderek daha çok yaygınlaşmaya başladı.
   “Bu soruşturmanın ikinci dalgası beni bir yerel televizyonun sorumlu müdürlüğünü yaptığım dönemde yakalamıştı” diyerek bir anımı anlatmak istiyorum.
   İkinci dalga operasyonda gözaltına alınanlar arasında çalıştığım ilin tanınmış isimlerinden de iki kişi olduğunu öğrendiğim zaman, operasyonun ne Ümraniye’de bulunan bombalar, ne de Ergenekon adı verilen operasyonla ilgisi kurulmamıştı. O zaman operasyonun bir çeşit misyonerlik faaliyetine karşı düzenlendiğini sanmıştık!
   “Gözaltına alınanlardan ikisi ilimizden” mealinde bir haber yapma ihtiyacımız hasıl oldu. Ulusal haber sitelerinden yaptığımız bir derleme ile akşam 19.30’da yayınlanacak Ana Haber Bültenimizin ilk haberini oluşturduk.
   Saat 19.25’te –haber yayına girmeden beş dakika önce- İl Emniyet Müdürlüğü’nden tanıdığım iki memur arkadaş kapıdan girdi ve elime bir tebligat tutuşturdu. Tebligatta “Ümraniye’de bulunan bombalar ve Ergenekon soruşturması kapsamında soruşturmanın seyrini etkileyecek yayın yasağı bulunduğu” hatırlatılıyordu.
   Memur arkadaşları yolcu ettikten sonra konunun bizi neresinden ilgilendirdiğine bakmaya çalıştım. Ne bomba, ne de Ergenekon soruşturmasına ilişkin bir haber bulamadım bültenimizde. Haber yayına olduğu haliyle girdi. Haberin Ergenekon soruşturması ile ilgili olduğunu ancak ertesi sabah internet sitelerini bir kez daha dolaştığımda anladık ama o arada atı alan Üsküdar’ı geçmişti bile…
   Aradan iki hafta geçmeden Emniyet Müdürlüğü’nden bir çağrı aldım. Bir konu hakkında sorumlu müdür olarak bilgime başvurmak istiyorlardı. Davete icabet ederek gittiğim müdürlükte önüme konulan kağıtta “yayın yasağını ihlal ettiğim” yazılıyor ve savunmamı vermem talep ediliyordu.
   Olayı kısaca yukarıda anlattığım şekliyle ifademe de yazdım. Aradan bir ay geçmeden mahkemeye çağrıldım. Kurumumun avukatını beni savunması için vekil tayin ettim. Bunları basındaki arkadaşlar duymasın diye kimseye belli etmeden yapmaya gayret ettim.
   Mahkeme günü – kör talih mi desem- ilin tüm kalburüstü gazetecilerinin –kolay iş değil bizimki- başka davalardan yargılanmak üzere mahkeme salonunun önünde beklediğini görünce şaşkına döndüm. İlk dava saati bana ait olmasına rağmen hepsinin davası benden önce erteleme kararları ile baştan savıldı ve gazetecilik hayatımın ilk davasına çıktım.
   Orada da ihlali nasıl gerçekleştirdiğimi aynı şekilde anlattım. Avukatım beş dakika içinde gelen tebligatın uygulanmasının fiziksel olarak mümkün olamayacağını söyleyerek beni savundu. Savcı kasıt olmadığı kanaatinin oluşması dolayısıyla beraatımı istedi, hakim de savcının görüşü doğrultusunda kararını verdi ve bana bir uyarı yaptı:
   “Bir daha olmasın”
   Tüm bu olaydan canımı sıkan tek şey, avukata vekalet vermek için notere ödediğim ücreti kurumumdan alamamak oldu.
   Bu yayın yasağının ulusal televizyonlar ve internet siteleri tarafından delik deşik edilmesine rağmen, bu satırların yazarı ilk kez “Ergenekon” ile ilgili yazıyor. Ancak konu o kadar konuşuldu ki yazacak bir şey kalmadı.
   Bize sadece “Allah sonumuzu hayır etsin” demek kaldı.

15.04.2009 10:28:48

Bu yazı 788 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız