: MACHİAVELLİ’NİN VARİSLERİ İÇİN BİR TEST

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

MACHİAVELLİ’NİN VARİSLERİ İÇİN BİR TEST

Sıradan zamanlarda ılıman kimliklerimizle tanıdığımız siyasilerin büyük bölümü, seçim kampanyaları sırasında Macchiavelli’nin varisleri haline geliyor.
   Siyaset ve tarih biliminin kurucuları arasında yer alan 16. yüzyıl düşünürlerinden Niccolo Macchiavelli, etik ve kamusal alan yönetimine ilişkin sokaktaki insana çok ters gelen fikirlerini, tiran Cesar Borgia’yı örnek alarak yazdığı “Prens” adındaki kitabında anlatır.
   Acımasızlık ve ahlaksızlığın güç ve dengeyi koruyabilmek için gerekli olduğu, kaba ve ahlaksız sanılmamak için dindar gözükmeye çalışmanın gerekliliği, bireyler ve kurumlar üzerindeki kontrollü devlet baskısını geçici olarak gevşeterek yaratılan kaos ortamının etkilerine hakim olabilmenin önemi gibi özellikler Macchiavelli’nin ideal yönetici tanımlaması içinde yer alıyor.
   Kamuoyunda yaygın olarak “Makyavelizm” diye bilinen yaklaşım, temelinde kamusal gücü elde etmek ve elinde tutmak için her aracın meşru ve ahlaki olduğu şeklinde de özetlenebilir.
   Tarih ve siyaset dersinin ardından isterseniz konunun içinde bulunduğumuz ortam ile ne bağlantısı olduğuna gelelim.
   Belediye başkan adaylarımıza iktidarı ele geçirmek için ne yapabileceklerini sorsak aşağıdaki seçeneklerden hangisi ile cevap verirler acaba?
   A-Her şey iktidar değil, ilkelerimden taviz vererek siyaset yapamam. Seçim yaklaşana kadar zararsız bulduğum insanları sadece seçim var diye karalamam. Yarın öbür gün de birbirimize ihtiyacımız olabilir.
   B-Siyasette önemli olan görünüştür. Kendimin iyi insan, diğerlerinin mendebur yaratıklar olduğunu kanıtlamazsam seçilip güzel hizmetlere imza atamam. İyi insanların seçilebilmek için iyi olduklarını değişik yollarla anlatmasından doğal ne olabilir.
   C-İktidar tüm kötülükleri yıkayan bir kaynaktır. Ne kadar kötü olduğumu söyleseler de nasılsa iktidar olduğumda benden iyi insan olmadığına ister istemez inanacaklar. Gücü olan insana kimse kötü diyemez nasıl olsa…
   D-Başkasının ne söylediğinin ne önemi var. Önemli olan iktidar olmaktır. Bu amaca ulaşmak için kimini severim kimini döverim. “Sıradan” insanların ertesi gün güneşin doğacağını bilmekten başka ihtiyaçları mı var sanki. Rutinleri bozulmadığı sürece kimin iktidar olduğuna aldırmaz onlar. Sanki ben kötüyüm de diğerleri iyi mi?
   Macchiavelli’nin varislerini birey olarak sorgulamaktan ziyade genel olarak bir zihniyeti sorgulamak gerekiyor.
   Seçeneklere bu şekilde cevap verenlerin birine saf, diğerine benmerkezci, öbürüne iktidar delisi, diğerine tiran deyip geçmeli miyiz, yoksa bu cevapları üreten toplumsal zeminin nasıl oluştuğunu mu gözden geçirmeliyiz acaba?

13.03.2009 10:04:22

Bu yazı 838 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız