: 5. NOKTA

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

5. NOKTA

Yalçın Küçük, Mehmet Ali Birand, Emin Çölaşan, Yavuz Donat ve şu anda hatırlayamadığım birçok köşe yazarını öğrencilik yıllarımda tanıdım.
   “Türkiye’nin yetiştirdiği en önemli komplo teorisyeni” gibi itici bir sıfatla anılan Prof. Dr. Mahir Kaynak, dış politika derslerimizde konuk öğretim görevlisi olarak bulundu. Ben mezun olduğumda hala öğrenciliği devam ediyor olsa da, Cumhuriyet mitingleri ve Ergenekon soruşturması ile gündeme sıkça gelen Tuncay Özkan, bir sınıf üstümüzde öğrenciydi.
   O yıllarda basın mesleğinin en icra edilesi işinin köşe yazarlığı olduğunu düşünerek, bu meslektekilere imrenmişimdir.
   İki vilayette dört ayrı yayın organında yazılarım yayınlandıktan sonra, bu işin sadece bir ayrıcalık değil, aynı zamanda bir sorumluluk olduğunun bilincine vardım.
   ***
   İlk yazdığım köşe, bir anayasa değişiklik paketinde izlenen metotları eleştiren “Acuzeyle Evlenmek” idi.
   Paketi, her tarafı eğri büğrü orta yaşlı zengin bir kadınla evlenmeyi, sadece inat uğruna kafasına koymuş bir gencin hikayesi ile kişiselleştirerek anlattığım yazının aldığı olağandışı olumlu tepkilerin beni ürküttüğünü itiraf etmeliyim.
   En güzel yazısını ilk seferde harcamış bir aptal olup olmadığımı sorgulayarak epey bir zaman geçirdim.
   Ne mutlu bana ki yazılarımın konuları, adeta vahiy ile gelir gibi, kah günlük yaşamın çetrefilli dolambaçlarından, kah insan yüreğinin –benimki- gizemli köşelerinden çıkıp gelerek okuyucuya karşı mahcup olmamı engelledi. İlk yazılarımı haftalık periyotlarla yazdığımdan, ilham perisinin arada bir görünmesi yeterli oluyordu.
   Ancak günlük köşe yazısı yazmanın ne meşakkatli bir iş olduğunu Hakimiyet ile anladım.
   ***
   Hakimiyet’te çalışmaya başlamamın hemen ardından, Genel Yayın Yönetmenim Fikri Kapan ile “Dünya Hali” adında uzlaştığımız köşemde sizinle bir araya gelmeye başladım.
   Günlük yazma zorunluluğu, haftada bir uğrayan ilham perisinin gelmesini beklemekten vazgeçip, peşinde koşmaya başlamama neden oldu.
   Böylece sadece herkesin ilgilendiği konuların yanı sıra, ilçe, ülke, dünya ve evrenin değişik hallerini düşlerken bile nasıl anlatacağımı tasarlamaya başladım.
   Her şey, Hakimiyet’i eline alan okuyucunun ikinci sayfanın üstündeki yazımı okuduktan sonra, günlük hayatın daha önce düşünmemiş olduğu bir boyutuna baktığı izlenimini yaratmak içindi.
   Bir anlamda, bu noktaya geldikten sonra yaşadığım her şeyi –gazetecilerin yaşadığı şeylerin ne kadar geniş bir yelpaze oluşturduğuna şaşabilirsiniz- okuyucuya anlatabilmek için yaşadım denilebilir.
   ***
   Köşe yazısı yazdığım dördüncü nokta olan Hakimiyet’teki maceram, Demokrat ailesi ile bir araya gelişimiz gibi hayırlı bir nedenden dolayı sona eriyor.
   Rahatlıkla anlaşılabileceği gibi, anlatmak için yaşadığım şeyleri bundan sonra Demokrat Gazetesi’nde yazacağım.
   Umudum Hakimiyet’te beni yalnız bırakmayan dostların, aynı zamanda sorumlu yazı işleri müdürlüğü görevini üstlendiğim Demokrat’taki yazılırımı da izlemeye devam etmesi elbette…
   Ne kadar tumturaklı sözlerle ifade edilirse edilsin veda üzücü bir şey. Bu yazıyı Hakimiyet’e veda etmenin kalbimin yarıkları arasına hüzünler sızdıran bir son olduğu duygusuyla, Demokrat’taki ilk köşe yazımı, ise büyülü bir şekilde yeni bir aileye katılmanın heyecanı ile
   yazıyorum.
   Hoşça kal Hakimiyet!
   Merhaba Demokrat!

4.05.2010 11:23:23

Bu yazı 860 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız