: BİR AVRUPA KENTİ İMGESİ

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

BİR AVRUPA KENTİ İMGESİ

Başka bir şehirden Ereğli’ye gelen yolcuyu, Devrek Yol ayrımında Avrupa Birliği’nin mavi zemin üzerindeki yıldızlı bayrağı ve “Bir Avrupa Kenti” tabelası karşılar.
   Bu yolcu Ankara yönünden geliyorsa Bolu ve Düzce gibi şehirleri gördükten, İstanbul yönünden geliyorsa İzmit, Adapazarı, Düzce gibi illeri birbiriyle kıyasladıktan sonra, “Bir Avrupa Kenti” tabelası ile (belki de ilk kez gelmiş olabilir) beklentileri yükselmiş olarak Çetin Apatay Bulvarı üzerinden şehre girer…
   Konuk şüphe yok ki “Bir Avrupa Kenti” ifadesinin, geçtim uluslar arası standartları, ulusal standartlara bile ulaşamamış bir şehirde yaşayanların böbürlenmesi olduğunu kısa zamanda anlayacaktır.
   Umutla bir tur attığı sahil şeridinden kentin iç bölgelerine doğru geziye çıkan Yolcu, Şehrin mimarisindeki kimliksizlikten, trafikteki keşmekeşe, yolların darlığına, araçların gelişigüzel yerlere ücreti mukabilinde park edilmesine, toplu taşıma alternatiflerinin yokluğuna kadar pek çok tespit yapma imkanı bulacaktır.
   Nihayet en baştaki “Bir Avrupa Kenti” yazısının önüne yeniden gelen yolcu, kaçınılmaz olarak yolu üzerinde karşılaştığı (Bolu-Düzce-Adapazarı- İzmit gibi ) diğer şehirlerle Ereğli’yi karşılaştırdığında, bir siyasinin “Batının Hakkari’si” yakıştırmasının daha yerinde olduğu sonucuna varacaktır.
   ***
   Cristoph Martin Wieland “Abderalılar” romanında, şehre gelen yabancıyı, şehrin adandığı tanrıça onuruna yapılan (pek de matah olmayan) heykeli görmeye, büyük böbürlenmelerle götüren Abderalıların, konuklarına heykelin ne büyük bir sanat eseri olduğuna ikna edişlerini anlatır.
   Konuklar heykeli beğenmeseler bile ev sahiplerinin şevkini kırmamak için gerçekten büyük bir eser karşısındaymış gibi davranmak zorunda kalırlar.
   Avrupa Kenti İmgesinin, -aynı öyküdeki gibi- bizi üzmek istemeyen yabancılara yutturmaya çalıştığımız sahte güzellik kriterini de içerdiği giderek daha fazla ortaya çıkıyor.
   Bu sahtelik, sahil şeridi (artık Ereğli sahiline benzer ortak yaşam alanları her şehirde var) veya yılda birkaç kez tekrarlanan festivallerin kapayamayacağı büyüklüğe ulaşarak, çuvala sığmayan mızrak misali gizlenemez bir hale dönüştü.
   Yerel basın yayın kuruluşlarının olumsuzlukları dile getirirken, “Avrupa Kenti’ne yakışmıyor”, “Avrupa Kenti böyle mi oluyor” benzeri başlıkları daha sık kullanma ihtiyacı duyması bunun bir göstergesi değil mi?
   ***
   Bu imge, ilçeye dışarıdan gelen seyyahların yakıştırması sonucu oluşmadı. Şehirde yaşayanların hayatlarını sürdürdükleri yerin ulaşması gereken standartlara özlemini temsil ediyordu.
   Böyle düşündüğümüzde, baktığı aynaya kendisinin ne kadar güzel olduğunu söyletmeye çalışan masal kahramanlarına (genellikle pek olumlu olmayan karakterler) benziyoruz.
   Bazıları Avrupa’da Ereğli’den daha olumsuz koşullarda pek çok şehir olduğunu söyleyebilir. Onlara “Avrupa Kenti” derken Sırbistan, Bosna hersek gibi savaş yorgunu ülkelerin bitik şehirlerini değil, Paris, Viyana, Prag gibi kültür başkenti şehirlerle emsal olmayı anlamak gerektiğini söyleyerek cevap verebilirim.
   Eğer Avrupa Kenti olmak istiyorsanız, konuştuğunuzdan daha fazlasını iş olarak yapmak zorundasınız.
   Bir şehir “Avrupa Kentidir” demekle Avrupa kenti olmuyor…
   Peynir gemisi lafla yürümüyor!

14.04.2010 10:12:31

Bu yazı 1009 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız