: YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Ekonomik sıkıntıların, günlük kavgaların arasında, gerçekten yaşamıyormuş da, yaşıyormuş gibi yaptığınızı düşündüğünüz oluyor mu?
   Gerçekte elinizdeki biricik varlık olan yaşamı yeterince değerlendiremediğiniz, tepelerin ardından, kopmuş bir ipteki tesbih taneleri gibi yuvarlanarak kaybolan günlerin birbirinin aynı olduğu hissi, gölgeniz gibi peşinizden ayrılmıyor mu?
   “Altında balık olduğumuz” gökyüzüne özgürlük duygusu ile bakmayı unuttuğunuz için, yabancı, bulutların ay ışığını kapattığı, gölgeler ve loş yansımalardan ibaret geceye gömülmüş bir alemde kaybolduğunuz hissi, sadece bahar yorgunluğundan kaynaklanmıyor olsa gerek.
   Ataol Behramoğlu “Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var” şiirinde anların yaşanmaktan ziyade uzayıp gitmesine direnmemizi dolaysız bir şekilde öğütlüyor:

   “Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
   Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
   Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği.

   İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
   Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
   Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
   Kopmaz kökler salmaktır oraya.

   Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
   Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
   Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
   Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin.

   İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
   Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına.

   İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
   Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına.

   Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
   Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
   Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
   Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın.

   Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
   Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
   Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
   Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı.

   Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
   Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
   Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana”

16.03.2010 11:30:08

Bu yazı 876 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız