: BANA YETKİ VERSELER…

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

BANA YETKİ VERSELER…

Günlük yaşamda bugünü diğer 364 günden ayıran aslında fazla bir şey yok. Bu yazıyı okuduğunuz saate kadar çoğunuzun anlamış olacağı gibi diğer günlerden farkı olmayan bir gün…
   Ancak kamusal alanda bu günün çok önemli bir anlamı var. Bugün 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü…
   İnsan hakları soyut bir kavram… Öyle ki sorduğunuz zaman insan hakları savunucusu olduğunu iddia edenlerin, başka konularda konuşurken evrenin merkezine koydukları olguları başkalarına dayatma eğiliminde olduğunu kolayca görebilirsiniz.
   Neredeyse çocuk sayıldığım yaştan bu yana “Bana yetki verseler…” diye başlayan cümleleri değişik vesilelerle duymuşumdur.
   Bu cümleyi kullanan Büyüklerimiz (!) devamında genelde “yasaklardım” ve “bir güzel falakaya yatırırdım”dan başlayarak, “üç beşini asardım ki bir daha yapamasınlar”a, “bunlara yapılan muamele az bile”ye kadar giden ilginç çözüm yollarına göndermelerde bulunurdu.
   Bu cümlelerin basmakalıp biçimlerinin yerini daha ince ifadelerle süslenmişlerine bıraktığını fark ettiğimde, böyle söylemlerin Türkiye’deki insan hakları ihlallerini ve otoriter devleti meşru kıldığını anlayabilecek bir olgunluğa ulaşmıştım.
   Bizler itiraz etmeye meyilli olsak da ülkemizin tüm üyeleri için insan hakları yolunda aynı mesafeyi aldığını söylemek mümkün değil.
   Hala Orwell’in distopik eseri “Hayvanlar Çiftliği”nde domuzun söylediği gibi “bazıları daha eşittir” diye algılanabilecek uygulamalardan kurtulamadığımız alanlar var.
   Son zamanlarda otoriter devleti ikonoklastik bir imgeye dönüştüren ve onu meşru kılan bir savunma refleksinin siyaset ve sosyal yaşamın neredeyse tüm katmanlarına sızmasını endişeyle izliyoruz.
   Gelişmiş batı ülkelerindeki fikir özgürlüğü standartlarına eriştiğimizi söylemek oldukça zor görünüyor.
   Toplumumuzun tüm kesimleri eğitim hakkına aynı oranda ulaşamıyor. Kadınların sosyal hayata katılımı konusunda almamız gereken çok mesafe var. Koca dayağı hala bir suç değil sadece bir kabahat olarak algılanıyor.
   Aile içinde çocuklara yönelik bilinçsiz şiddet olayları kültürümüzden dışlamayı bir türlü başaramadığımız bir gerçek...
   Tek etnisiteye dayalı bir toplum özlemini kimse açıkça dile getirmese de, bu ülkenin en önemli zenginliği olabilecek bir çok kültürlülüğü tüm toplumsal tabakaların benimsemesini hala sağlayamadık.
   Hala “Cumartesi Anneleri”nin yaralarına merhem olmayı başaramadık.
   Sorunların olmadığını söylemenin, onları gözlerini kapatarak ortadan kaldırmaya çalışmaktan bir farkı yok.
   Sorunlar sadece laftan ibaret değil… Ama yıllar geçtikçe toplum da olgunlaşıyor, demokrasi de…
   Tüm insanlığın sorunu olan insan hakları ihlalleri ve eşitsizliğe yol açan uygulamalardan kurtulmak için gereken iyi niyetin, Dede Korkut’tan, Pir Sultan Abdal’a, Karacaoğlan’dan Mevlana’ya, Yunus’a kadar birçok fazilet örneğini yetiştiren bu toplumda var olduğuna inanıyorum.
   Daha huzurlu bir toplum olabilmek için bir şeyler yapılacaksa, belki de en başta tüm insanların bizim gibi düşünmek ve hissetmek zorunda olmadığını kabullenmek ve “bana yetki verseler…” diye başlayan cümlelerden kurtulmakla işe koyulabiliriz.

10.12.2009 11:35:56

Bu yazı 944 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız