: DOMUZ GRİBİ AŞISI MI? BEN OLDUM

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

DOMUZ GRİBİ AŞISI MI? BEN OLDUM

İnsanoğlu, özellikle de bizim toplumumuz, kimi zaman bir konuda tez veya antitez üretirken endazeyi kaçırabiliyor. “Domuz gribi aşısı olmalı mı? Olmamalı mı?”derken Merkez Sağlık Ocağı’nda bulduğum fırsatta aşılandım.
   Bedenimin bu sinsi saldırıya uğraması durumunda gardını alabilmesi için yaklaşık 10 günlük bir süreye ihtiyacı olduğunu öğrendim.
   Aşıyı yapan görevlinin eli o kadar hafifti ki, aşı yapıldıktan sonra bile ben hala iğnenin girmesini bekler durumdaydım.
   Muhtemelen Hakimiyet’i düzenli olarak takip edenlerden, Devrim Bulvarı’nın emektar otopark görevlisi Erol’un “yine mi yazıda kendini anlattın?” eleştirisine muhatap olacağım.
   Varsın öyle olsun!
   Ben zaten hastalık korkusundan çok, bağımsız karar verme isteğimden ötürü aşı yaptırdım…
   * * *
   “Domuz Gribi” diye de bilinen Pandemik A (H1N1 de deniyor) kavramı sağlık alanında rasyonel düşünceyi dumura uğratan tartışmalara yol açtı. Daha ülkemizde görülmeden önce panik diyebileceğimiz şiddette korkusu gelip kapımıza dayandı. Televizyonlarda gördüğümüz haberler daha bu aşamada büyük bir felaket senaryosu çiziyordu.
   Virüs ülkemizde ilk kez görüldüğünde, hele hele ilk kayıp yaşandığında televizyonlar günlerce neredeyse “kafaya kakma” sayılacak bir ölçüsüzlük ile korku pompaladı. Bu sıralarda devletin alacağı önlemlerin, kimi zaman hükümeti yıpratma kampanyasına dönüşme eğilimi gösterdiğini teşhis ettim.
   Nihayet hastalığın aşısının bulunduğu, kısa zamanda büyük miktarlarda üretilebileceği, Türkiye’nin de sıraya girdiği haberleri gelmeye başlayınca kendimizi naza çekme ihtiyacı duyduk adeta… Medya bu kez de aşının kusurları üzerinden dezenformasyon üretmeyi sürdürdü.
   Dahası, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, doktorların tavsiyesine uyacağını açıklarken, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan aşı olmayacağını yüksek sesle söyleyerek tarihe geçecek bir tuhaflık örneğine imza attı
   Böyle olunca sonuç ortada! Konu komşu arasında aşı olma düşüncesinde olan pek görünmüyor. Gerekçeler arasında kabul edilebilir ölçüde mantıklı bir önerme ortaya koyabilen de yok:
   “Adında ‘domuz’ olan aşıyı olmayız!”
   “Başbakanın olmadığı aşıyı ben niye olayım!”
   “Aşının çok zararlı olduğu söyleniyor!”
   “Yan etkileri yüzünden ölenler varmış!”
   “Hastanede çalışan hemşire bile aşı olmamış!”
   Velhasıl aşı olmak, bizim toplumun bir bölümünün işine hiç gelmedi. Onca paniğin ardından millet nasıl yan çizeceğini araştırmaya başladı. Red gerekçeleri arasında siyasi tarihimize laf olmuş gaflar ve artık standartlaşan gerekçeler dikkat çekiyor:
   “Çernobil radyasyon yayarken bizim bakan radyasyonlu çayları millete içirmişti, bu milleti umursayan mı var?”
   “Bakanlık bir ilaç firmasından aşı alarak birilerine rant sağlamak istiyor olsa gerek”
   * * *
   Neredeyse herkes, “-miş’li geçmiş zaman kiplerini” kullanarak topu ya bir başkasına, ya da taca atıyor!
   Satır aralarında, yumurta kapıya dayanmadığı sürece, hayatını tehdit edebilecek konularda bile kendi başına karar veremeyen bir toplumun gizlendiğini görebildiniz mi?
   Allah, bu aşıyı uygulamak zorunda olan doktor ve sağlık çalışanlarına kolaylık versin!
   Einstein’in “önyargıları parçalamak atomu parçalamaktan daha zordur” derken kastettiği bu değil miydi?

18.11.2009 10:09:18

Bu yazı 1212 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız