: GENETİK DERİN MESELE!

(Hakimiyet Gazetesi'nin resmi internet sitesidir)

GENETİK DERİN MESELE!

Geçtiğimiz günlerde tesadüfen rastladığım TSO Meclis Üyesi Mehmet Çivici, genetiği değiştirilen gıdalara dikkatimi çekti.
   Genelde olarak kamuoyu gündemine paldır küldür yuvarlanan konuların gündem saptırıcı niteliğinden kuşku duyma eğiliminde olmuşumdur.
   Ayaküstü konuşmalarımızda dahi karışık konularla ilgili net fikirler üretmeyi başaran kişilerden olduğunu teslim etmem gereken Çivici, konuyla hayli ilgilenmiş olmalı ki detaylara varana kadar bilgi vermeyi ihmal etmedi.
   Organik gıda üretim ve tüketiminin dünya genelinde teşvik ediliyor. Ülkeler arasındaki ticarette meyve ve sebzelerin üzerinde ilaç kalıntısı bulunmamasına özel bir dikkat gösteriliyor.
   Yaşanan bir örnekte Rusya’nın bu gerekçeyle Türkiye’nin 5 tarım ürününü ithal etmekten vazgeçtiği bildiriliyor.
   Amerika’da genetiği değiştirilmiş domatesin hasta ettiği 200’ü aşkın kişinin soluğu hastanede aldığına ilişkin haberler de cabası…
   * * *
   Avrupa’nın son 50 yıllık tarihinde, kapitalizmin baskısıyla daha fazla üretim elde etmek adına kullanılan metotları, yerkürenin bu bölümünü, toprak altı yaşamı olanaksız hale getiren başta pestisidler olmak üzere birçok kimyasala maruz bıraktı.
   Bunu yaparken aynı zamanda meyve ve sebzelerin doğası üzerinde oynamakta da pek mahzur görmedi.
   Etnosentrik olmakla suçlanabileceğimi biliyorum ama bu medeni arkadaşlar, tarımsal üretimi kendileri gerçekleştirip satmaktayken gayet sağlıklı buldukları ürünleri, başka bir ülkeden almaları gerektiğinde iştah kaçırıcı bulabiliyor.
   Dahası kendi standartlarında gıda üretimi için kolları sıvayan, toprakları insansever (!) Avrupa’nın ürettiği zehirlerle yaşamsal niteliklerini yitirmemiş ülkelere de bazı kriterleri dayatabiliyorlar.
   Üstelik bitki dünyasının frankeştayn tohumlarını satmaya çalışanlar da kendileriyken!
   İşin arkasında böyle bir riyakârlık olduğunu fark etmemiş gibi davranmayalım ki kimse bizi saf sanmasın!
   * * *
   Diğer taraftan gerçekten de doğal seleksiyon dışında, insanoğlunun ‘daha çok raf ömrü, daha büyük meyve’ zorlaması ile gerçekleştirilen mutasyonların pek çok şeyi yok ettiğini de görmezden gelmemek gerekiyor.
   Çocukluğumu geçirdiğim köyde, eskiden bulunan yabani meyvelerin büyük bölümü yerini , kaynağını köy ahalilerinin bilmesinin mümkün olamadığı daha iri meyve veren ağaçlara bıraktı.
   Yüzyılların kesri olan bu zaman aralığında yaşayanların ağzından hala o yabani meyvelerin tadını aradıklarını duyuyorum. Doğrusu o kocaman meyvelerde, o buruşuk küçük olanların verdiği lezzeti bulamıyoruz.
   Genetik derin ve hassas bir konu… Bu şekilde üretilen tohumların büyük bölümünde yeniden üreme yeteneği yok. Yani tarım yapmak istiyorsan bu tohumları tekrar tekrar satın almak zorundasın.
   İşin kötü tarafı artık kırsalda sıkça rastlanan ağaçlar artık yok.Daha kötüsü, ne kadar insanlık için en hayati, ülkeler için en stratejik konu olan gıda üretimi ile iştigal edecek köylü de yok.
   Böyle giderse yenilebilir nitelikte ürünlerin tohumunu dahi bulamaz hale geleceğiz.
   Öyle anlaşılıyor ki, biz de yolda rastladığımız dostların teşvikiyle de olsa, geleceği konu edinerek kaleme aldığımız yazıların karamsarlığa kaçmasının önüne geçemeyeceğiz.

3.11.2009 12:18:05

Bu yazı 677 defa okunmuştur

Yazara ait tüm yazılar için tıklayınız